Gezondheidszorg in Duitsland, deel 3.

Niet iedereen is even tevreden over de medische behandelingen in Duitsland, anderen zijn zeer tevreden. Hier drie zeer verschillende ervaringen.

Stuurt u gerust uw eigen belevenissen op dit gebied naar ons toe, het liefst met een fotootje van uzelf of de zorginstelling erbij. Wij publiceren het graag, desgewenst anoniem.

Ziekenhuis en thuiszorg, overwegend positief.

Ik woon nu 9 jaar in Duitsland, deels omdat ik  al voor vele jaren in de buurt van Keulen heb gewerkt en nu vanwege de huizen prijzen in het Emsland woon.

Ik ben hier als COPD patiënt naar toe gekomen en ben zeer tevreden over de zorg hier. Ondertussen heb ik verschillende ziekenhuizen versleten, verschillende malen in een ziekenwagen gelegen of taxi zonder problemen. slechts 1 keer had ik het gevoel een nummer te zijn en geen patiënt. In alle gevallen was de begeleiding goed, goed verzorgd en op tijd gewassen.
Tijdens een van de  onderzoekingen hebben ze een blik geworpen in mijn longen, dat was 10 jaar geleden in Nederland niet mogelijk, (misschien nu wel). Wat wel mogelijk was, dat ik internet en tv aan bed had, daar zijn ze hier nog lang niet aan toe. Ook de opname in een pleeghuis is hier goed alleen veeeeel te duur.
Sinds 1 jaar ben ik na een longembolie invalide geraakt en wordt nu thuis verzorgd, ik word elke dag  verzorgd en heb ook hier een prima begeleiding

Johannes v.D.

Ziekenhuisgebouw Gronau Duitland

Ziekenhuis, communicatie. Wat negatieve kanttekeningen.

Ik werd tot 3 maal opgenomen met dezelfde klachten in een Duits ziekenhuis. Pas de derde keer werd de oorzaak van de klacht vastgesteld.
De verpleegkundigen in Duitsland hebben niet de kwaliteit van de Nederlandse verpleegkundigen, en mogen nauwelijks zelfstandig handelen. 
In Duitsland hebben ze afdelingsartsen en Chefartsen. Een co-assistent heeft geen inbreng.

De kleinere ziekenhuizen hebben niet zoals in Nederland alle disciplines in huis, en soms moet je voor de longarts naar A gaan en voor de Uroloog naar Z gaan. Grote ziekenhuizen zoals de universiteitsziekenhuizen hebben vaak te weinig personeel.
De communicatie tussen disciplines is problematisch (op zondag krijg je gezegd dat je mag gaan, en op maandag komen er vele onderzoeken. Per ligdag moet je € 15,- bijbetalen (of dit bedrag nu nog geldt weet ik niet).

Zo krijg je bijvoorbeeld een recept mee, en de apothekers vragen aan je wat de arts je over het gebruik gezegd heb.
De huisartsenzorg heeft een merkwaardig budget voor medicamenten die de arts kan voorschrijven. Raakt het budget op, dan krijg je niets meer.
Ben je privé-verzekerd dan wacht je een goede opvang in het ziekenhuis. Maar het is raadzaam een goede verzekering te kiezen. Voor de rest moet je ook als privé-verzekerde van A naar Z rijden voor de verschillende disciplines.
Heb je kinderen b.v. meisje dat onverwacht een aftermorning pil nodig heeft, ga niet naar een katholiek ziekenhuis. Abortus is een taboe in Duitsland, evenals euthanasie. De Duitse artsen zijn na de Tweede Wereldoorlog bijzonder huiverig voor abortus, je moet dan eerst naar een raadgevend instituut gaan. En mensen die vinden dat ze zelfstandig willen vaststellen wanneer ze sterven vinden hier geen medewerking. Voor euthanasie gaan mensen in Duitsland meestal naar Zwitserland. Wil je voorkomen dat je in geval van een coma vegetatief levend blijft voortbestaan, doe je er goed aan bij een notaris af advocaat een codicil op te maken, dat naar een instituut in Berlijn gestuurd moet worden, anders is dit niet geldig.

Wat wel positief is, dat na heupoperaties mensen in een al dan niet ambulante Reha (revalidatie ) vergoed krijgen van het ziekenfonds. 

In Duitse ziekenhuizen komen vaak het mrsa en het novovirus voor.

Ben je wegens ouderdom afhankelijk van een verzorgingstehuis, zijn de kosten voor de betrokkene en zijn familie, dus ook kinderen. De kosten daarvan liggen op een niveau van € 3300,00 per persoon. Duitsland heeft dit jaar 2018 een nieuw systeem opgezet, waarbij het moeilijker wordt om thuishulp te krijgen.

De tandartsenzorg staat op hoog niveau, maar ook hier geldt dat een aanvullende verzekering noodzakelijk is.

Mocht je in de nabijheid van de grens wonen, kun je opteren voor een Nederlands ziekenhuis.

C J van Avesaath


ziekenhuis duitsland

Wachttijden, doorlooptijden

Na mijn emigratie 2015 heb ik vele dingen leren kennen in Duitsland waaronder de gezondheidszorg, echter viel het me wel zo nu en dan best wel tegenvallend zijn t.o.v Nederland. De huisartsen zijn te vol en een afspraak heb je over 3 à 4 weken; en als je het eindelijk voorelkaar gekregen hebt een consult te krijgen, word je weer weggebonjourd met de mededeling ‘ het heeft geen zin u die medicijnen voor te schrijven aangezien het ook andere oorzaken kan hebben’ . Nou, ik mocht dus wel een keer komen bloedprikken, maar daar moet ik dus natuurlijk ook 3 weken voor wachten. De ziekenhuizen zijn al helemaal een zooitje; los van het feit dat vele van de zusters te onverschillig en niet geintresseerd zijn, hebben sommige klinieken een slecht netwerkbereik wat me ook zorgen baart.
Al met al had het me in Nederland een dagtaak gekost om bij de huisarts te zitten met een goed consult en diezelfde dag mijn medicijnen op te halen; hetzelfde geldt namelijk ook voor de ziekenhuizen waar je t.o.v van Duitsland wel gastvrij en luxe wordt opgevangen maar ja voor sommige een bijzaak natuurlijk.

Vriendelijke groet
Mohamed Salim


Heeft u ook ervaringen met de Duitse medische zorg opgedaan? Kunt u de NL en de DE zorg met elkaar vergelijken?

Vertel ons u verhaal. Wij publiceren het graag, desgewenst anoniem.

Uw naam (verplicht)

Uw emailadres (wordt niet gepubliceerd )

Uw toevoeging aan dit onderwerp (NB: vragen graag via het forum)