Medische zorg in Duitsland versus mijn Nederlandse ervaringen.

Lang heb ik er over nagedacht of ik onze persoonlijke ervaringen wel zo “open en bloot” op het forum van deze website moest zetten. Maar toch: als mensen overwegen van Nederland naar Duitsland te emigreren dan is ook de kwaliteit van zorg een belangrijk element, en zeker als je die stap maakt na je pensionering.

Over de fiscale gevolgen van de emigratie door “oudjes” is inmiddels op deze site voldoende informatie te vinden, voor ons persoonlijk en vele anderen is Duitsland zonder overdrijven een belastingparadijs gebleken.

Maar nu over de medische zorg.

Voorgeschiedenis

In 1992 (ik was toen 52 jaar) “kreeg” ik m’n eerste hartinfarct. Dank zij alert ingrijpen van mijn vrouw (een snelle rit regelrecht naar het ziekenhuis) werd de schade aan de hartspier beperkt. Het tweede infarct kwam precies een jaar later in het ziekenhuis waar ik was opgenomen wegens een maagbloeding. Ze lieten me drie uur liggen en vonden mijn klachten aanstellerij.

Het was weer mijn vrouw die, toen zij mij bezocht, eiste dat er onmiddellijk een ECG werd gemaakt. Aan die schandalige vertraging was te wijten dat dit infarct me de achterwand van het hart kostte, daar restte nog slechts dood spierweefsel.

De cardiologen, in gezamenlijk overleg, beslisten dat een hartoperatie geen optie was omdat de aderen van de patient veel te zwak waren.

Ik overleefde een derde en vierde infarct omdat we er, de symptomen maar al te goed kennend, steeds heel snel bij waren. In Oostenrijk 2004 tijdens een wintervakantie kwam het vijfde infarct. Tot op heden verbaast mij nog de snelheid waarmee DAAR werd gereageerd door hotelpersoneel, Notarzt, Ambulanz en Krankenhaus in Reutte.

In Duitsland

In 2005 emigreerden wij naar Duitsland. Na de eerste klachten, begin 2006, eiste onze nieuwe huisarts een onmiddellijke check in het ziekenhuis van Meppen en daar werd gecatheteriseerd.

De boodschap kon niet duidelijker overkomen: onmiddellijk opereren: alle aderen waren meer dan 98% dicht. In Nederland was mijn leven heel snel ten einde geweest. En tussen neus en lippen ontdekten de artsen hier een ernstig aneurysma van de buikaorta waar ze in Nederland ondanks die “slechte aderen” überhaupt nog nooit naar hadden gekeken.

Wachtlijst

Ik protesteerde hevig; mocht toch immers niet geopereerd worden. Er was echter geen keus: opereren of sterven. Omdat er op dat moment een “afschuwelijke” wachtlijst was van wel TWEE WEKEN (ja ja, kom er maar om in NL), mocht ik tussendoor naar huis. En daar ging het weer mis; nummer 6. Toen voor mij geen seconde wachttijd meer en ik werd in Oldenburg geopereerd zodra mijn situatie dat toeliet, vervolgens een maand reha en toen naar huis. Dat was juni 2006. Ik kocht een t-shirt: “Bin in Rente aber sonst wie neu” en zo voelde ik me ook.

Defribrillator

Wel werd me duidelijk gemaakt dat mijn hart inmiddels erg slecht was geworden. Een resterende pompkracht van slechts 20% (normaal 60%) Omdat hartritmestoringen, zowel goedaardige als gevaarlijke, altijd weer aanwezig waren besloot men hier in Duitsland nog wat meer voor me te doen en er werd begin 2008 een defibrillator geïmplanteerd voor het geval dat. Mijn “hartsvriend Defi”.

Drie jaar later, januari 2011, kreeg ik een eerste hartstilstand. M’n vriendje redde me. In maart 2011 kreeg ik twee maal een hartstilstand en twee maal was m’n vriendje er om me een rotschok te geven. Natuurlijk vertelde de arts van het Ludmillen in Meppen me op mijn aandringen eerlijk dat het hart eigenlijk helemaal “am Ende” is.

En dat “Defi” ééns geen resultaat meer zou boeken op een onverwacht moment, dat niet ver in de toekomst meer kan liggen. Nu hebben ze me pillen gegeven, weliswaar slecht voor longen, schildklier, nieren, en ogen en liever nooit meer in de zon vanwege de gevolgen voor de huid. Maar dat is dan de enige en laatste pil die in staat is de pomp nog zo lang mogelijk aan de slag te houden. Misschien weken, misschien nog zelfs maanden.

Verschil in zorg Duitsland ten opzichte van Nederland

Dank zij Duitsland en de Duitse medische zorg mocht ik tot op vandaag nog 6 jaar langer leven dan in Nederland het geval zou zijn geweest. Een ander opvallend en zeer belangrijk verschil tussen de Duitse en Nederlandse zorg is dat men in Duitsland heel veel onderzoeken doet die in een vroeg stadium “gebreken” aan het licht kunnen brengen. Op alle medisch gebieden, zoveel als maar mogelijk is. Een huisartsenpraktijk is hier so wie so al een “half ziekenhuis”.

Hier hebben ze het door: voorkomen is goedkoper dan genezen. Hier zijn ze erachter: zo lang mogelijk thuis verplegen kost een fractie van opname in ziekenhuis of verzorgingstehuis. Hier ziet een ziekenhuis er, in vergelijking met veel Nederlandse ziekenhuizen, maar armetierig uit. In Nederland hebben ze vaak airconditioning! In Nederland hebben ze zelfs tv schermen in de wachtkamers van iedere afdeling.

Kosten van de zorg

In Nederland loopt er een “projectleider” rond met een inkomen van meer dan 400.000 Euro (OLVG-Amsterdam), bestuursleden “verdienen” ook bijna 4 ton (ADRZ-Goes) Ieder jaar weer. (Of daarnaast ook nog wat bonussen?) De waarde van hun leasebakken bedraagt van gemiddeld € 50.000 tot meer dan € 107.000 (voor een “bestuurder” van de VVT, verpleging, verzorging en thuiszorg).

De loongrens voor specialisten ligt in NL op 300.000 Euro, hoewel een groot aantal veel méér ontvangt. Duitse specialisten mogen het doen voor slechts een derde van dat inkomen. Kijk maar!
Als we niet oppassen verdwijnen er steeds meer artsen en specialisten naar Nederland.

Hier in Duitsland wordt belastinggeld besteed waarvoor het bedoeld is: aan ZORG.

John H.Scheffel

Ook uw ervaringen over de zorg in Duitsland delen met anderen?
Mail ons uw verhaal.

Meer ervaringsberichten over de Duitse zorg

Terug naar Voordelen

Heeft u ook ervaringen met de Duitse medische zorg opgedaan? Kunt u de NL en de DE zorg met elkaar vergelijken?

Vertel ons u verhaal. Wij publiceren het graag, desgewenst anoniem.

Uw naam (verplicht)

Uw emailadres (wordt niet gepubliceerd )

Uw toevoeging aan dit onderwerp (NB: vragen graag via het forum)