Ervaringen kind krijgen

Door: M.T (Bij de redactie bekend)

Hierbij mijn ervaring tot nu toe met een kind krijgen. Helaas is het geen standaard zwangerschap en bevalling geworden, dus de meeste hebben er misschien niet veel aan. Veel van de mogelijkheden van begeleiding heb ik ook geen gebruik van gemaakt.

Zwanger en blijven werken

Met een Duitse werkgever word je tijdens je zwangerschap overdreven beschermd door de Duitse wet. Zelf beslissen wat je wel of niet nog wilt doen is er niet meer bij, je mag gewoon bijna niets meer. Ook wanneer je maatregelen neemt om al het gevaar te verminderen, mag je nog steeds niets. Er zijn heel wat beroepen waarbij je als werkneemster in loondienst eigenlijk onbruikbaar wordt vanaf het moment dat je meld dat je zwanger bent (verpleegster, verloskundige, algemeen arts, assistente bij de vrouwenarts, apotheker, alle beroepen met een klein beetje lichamelijke arbeid, alle beroepen met potentieel schadelijke stoffen, laborant, lopende band werk, dierenartsassistent, etc. etc.) . Alleen wanneer je sowieso een kantoorbaantje hebt, dan heb je waarschijnlijk nergens last van. Wanneer je direct na je zwangerschapsverlof denkt terug te keren, ben je een uitzondering. Normaal ben je er toch wel 1 tot 2 jaar per kind thuis (dan wel onbetaald, maar met recht weer terug te mogen keren naar je oude baan). Nadat je bevallen bent MOET je 8 weken thuis blijven. Komt je kind te vroeg, dan moet je ook nog eens die tijd dat hij te vroeg komt thuis blijven (tot maximaal 12 weken). Voor de bevalling mag je wel blijven werken.

Zwangerschap

Je wordt begeleid door de vrouwenarts, wat volgens mij niet veel meer is dan een huisarts voor vrouwenzaken. Hij/zij doet bloedonderzoek, echo’s en CTG’s. Zodra het een beetje afwijkend wordt, dan word je doorverwezen. Wil je een goede beoordeling van de echo’s , dan moet je je laten doorverwijzen naar het ziekenhuis (in Papenburg is dr. Kohler zeer goed in echo’s). Hier kunnen ze de nekplooimeting (12de week) doen en zo rond de 20e week de organen beoordelen.Wiegje

Officieel worden zonder aanleiding deze extra echo’s niet vergoed. Verder kun je gebruik maken van een Hebamme die je naast de vrouwenarts begeleidt. Deze doet de geboortevoorbereidingskursussen en zo. Van de hebamme vóór de bevalling, heb ik geen gebruik gemaakt. Ik ben niet zo dol op zwangerschapsaandacht die niet strikt noodzakelijk is. Een puf cursus had ik sowieso niets aan gehad, want met de keizersnede hoefde ik niet te puffen.
Zes weken voor de uitgerekende datum ben ik met Mutterschutz (zwangerschapsverlof) gegaan. Daar heb ik 3 dagen van mogen genieten, de 4de dag bleek ik hoge bloeddruk te hebben en ben ik naar het ziekenhuis verwezen door de vrouwenarts. Het ziekenhuis neemt je meteen op, en kijkt er bij of je een hele ernstige ziekte hebt, verdacht van gestose (vrij vertaald: zwangerschapsvergifting) (had ik misschien ook, alleen merkte ik er in ieder geval niets van). Later ook nog eiwit in urine. Bloeddrukmedicijnen gekregen, en 6 dagen later was het “vertraglich” dat ik naar huis mocht nadat ik beloofd had met elk klein wissewasje naar het ziekenhuis te komen. Vrouwenarts wilde me liever niet terug en wilde de ambulante zorg verder door het ziekenhuis laten verzorgen. Weer een paar dagen later lichte hoofdpijn gekregen. ‘s Avonds laten controleren (voor nooddienst blijk je ook weer 10 euro per kwartaal eigen bijdrage te moeten betalen).

Mocht weer mee naar huis, maar na twee dagen lichte hoofdpijn had ik maar besloten om toch maar weer in het ziekenhuis te gaan logeren. Alleen besloten de artsen die middag anders en vonden het beter om maar meteen in te leiden (ze wisten dat ik absoluut geen keizersnede wilde wanneer het niet strikt noodzakelijk was). Volgende morgen 8.00 uur alles nog OK (kreeg wel de keus doorgaan met inleiden of maar meteen een keizersnede), om 10 uur hartslag baby ietwat te laag (hoe ernstig het nu precies was kan ik als leek niet beoordelen). En dan wordt het dus gewoon het mes erin….. Flink balen voor mij dus, hoewel veel andere vrouwen blijkbaar liever een keizersnede dan een normale bevalling hebben. Maar 3 dagen na de keizersnede zijn echt heeeeeeeeeel erg klote en pijnlijk. Na 6 dagen mocht ik naar huis, als ik erg gemekkerd had, had het al na 5 dagen gemogen. Normaal is 7 dagen (tot voor kort 10 dagen, maar ja, Gesundheitsreform let ook tegenwoordig op de centjes).

Thuis schakel je een Hebamme in, maar die komt eigenlijk alleen voor het kind en de moeder te controleren en tips te geven. De twee keer dat ze nu geweest is heeft ze Samuel de fles gegeven, gewogen, verschoond en bij mij de bloeddruk en de wond gecontroleerd. En verder kun je haar alles vragen hoe en wat met het kind te doen. Deze Hebamme is dus geen echte kraamhulp en komt de eerst 6-8 weken ongeveer in totaal 10 keer. Eerste keer 2 uurtjes, daarna korter. Je schijnt van de krankenkasse wel recht te hebben op huishoudelijke hulp wanneer je man werkt, maar wij hebben niet zoveel behoefte aan vreemden in huis. Vanuit het ziekenhuis krijg je een geel boekje voor het kind mee met daarin de planning wanneer je naar de kinderarts met je kind moet (de zogenaamde U onderzoekingen).

Suzanne Boskamp: Hetgeen ik op uw site ben tegen gekomen dateert waarschijnlijk van een tijdje terug. Het is namelijk zo dat een vrouw verplicht 6 weken voor en 8 weken na de bevalling Mutterschutz  heeft. Dit kan tijdig met werkgever en/of Finanzamt besproken worden omtrent de uitgerekende datum. De Mutterschutz wordt gewoon doorbetaald. Lees verder…..

Ziekenhuisbevalling

Ervaringen specifiek voor Papenburg ziekenhuis: Heel veel artsen die zich met je bemoeien: elke dag een ander aan je bed. Op maandag “grootvisite” dan staan er 6 artsen tegelijk aan je bed. Artsen vragen aan jou vaak wat een andere arts gezegd heeft (wat heeft dr. Kohler maandag gezegd hoe zwaar het kind volgens de echo is……..) en hoevaak mij ook niet gevraagd is welke medicijnen ik had. En ambulante en stationaire zorg zijn ook wat van elkaar gescheiden. Tijdens mijn ziekenhuis verblijf heb je een stationair dosier, tijdens de poliklinische bezoekjes heb je een ambulant dosier. Dan is het altijd een gedoe om alle gegevens weer bij elkaar zoeken om het plaatje compleet te krijgen. Verder met een paar artsen spraakverwarring omdat er nogal wat buitenlandse rondlopen die niet heel goed Duits spreken. Dus als jij ook niet goed Duits spreekt, wordt dat soms lastig communiceren.

Zolang je in het ziekenhuis ligt ga je 3 keer per dag naar de Hebammen om een CTG (hart- en weeencontrole) te laten maken. Zo leer je wel meteen alle Hebammen kennen, en er zijn er nogal wat. Alle Hebammen waren eigenlijk erg vriendelijk. Toen ik tussendoor naar huis mocht was 1 keer in de twee dagen een CTG plotseling genoeg. Hoe terecht de acute noodzaak tot inleiden en later de keizersnede was kan ik niet beoordelen, daar is mijn kennis te gering voor. Belangrijke beslissingen worden alleen genomen in bijzijn van chef of plaatsvervangend chef, want toen ik ingeleid zou worden, worden opeens alle aanwezige doktoren (inclusief een chef) bijeengetrommeld om jou gezamelijk te vertellen dat ze willen inleiden.

Keizersnede is uitgevoerd door dr. Kohler, volgens mij heel netjes. Anaesthesie was ik ook zeer tevreden over (ruggeprik). Wat ik wel wat apart vind dat je vlak voor dat je onder het mes gaat nog allerlei papieren moet ondertekenen (een voor de narcose en een voor de operatie). Op zo’n moment kunnen ze alles onder je neus duwen ter ondertekening, je gaat het toch niet tot in de kleine lettertjes op je gemakje nalezen. De eerste week dat ik er lag had ik een 1 persoonskamer (volgens vrouwenarts omdat ik hoge bloeddruk had). Tweede opname had ik een 2 persoonskamer waarbij ik de laatste 2 dagen alleen nog in lag. Vreemde van deze kamer is wel het complete gebrek aan privacy. Er zijn namelijk geen gordijnen rondom de bedden. Vind ik toch niet zo fijn wanneer je een keer op bed gewassen wordt. Melkafkolven op de kamer, tsja, wat doe je dan met het bezoek van de buurvrouw??? Verder zijn de bedden wat verouderd. Na de keizersnede had het heel handig geweest om zo’n handvat boven je bed te hebben om je aan op te trekken. Helaas konden de zusters die pas na een dag vinden.

Televisie: NL zenders alleen Nederland 2 , maar ja , je ligt ook niet in Nederland in het ziekenhuis. Kosten TV: 2,50 per dag. Telefoon: 1,10 per dag (+ natuurlijk gesprekskosten). Eigenbijdrage om uberhaupt in het ziekenhuis te liggen: 10 euro per dag. Overigens word je de hele ochtend / middag wel bezig gehouden bijvoorbeeld: 6.30 uur. Zustertjes: temperatuur/bloeddruk meten, lakentje verschonen. 7.30 Eten, image001_068.15 bestek opgehaald, 8.30 artsenbezoek. 9.00 schoonmaakster komt voorbij . 9.15 naar hebamme voor CTG. 10.15 koffie, 11.30 warm eten (meestal goed te eten , alleen bar weinig groenten), 12.15 bord opgehaald. 12.30 bloeddruk meten. 13.00 uur Hebamme. 15.00 koffie oid, 17.00 uur bloeddruk meten, prik tegen trombose (best pijnlijk). 17.30 avondbrood. (En daar moet je het dan maar mee doen tot de volgende morgen , heb regelmatig midden in de nacht nog wat cacao besteld). 18.30 Hebamme. 22.00 bloeddruk meten. Eventueel midden in de nacht nog bloeddruk. Druk, druk, druk dus. Na de keizersnede bel je ze zelf ook wel om de haverklap voor een pijnstiller in je infuus.

Na de keizernede kan een niet zo moedervriendelijke situatie ontstaan:
Omdat Samuel 26 dagen te vroeg is gehaald moest hij naar de Frühchen afdeling. Alleen vervelend dat in de korte weg naar de afdeling een trappetje zat waar je niet met een rolstoel over kan. Dus je kan een heel stuk omlopen om een bepaalde lift te nemen, door kleine gangetjes te rijden om met de rolstoel bij je kind te komen. Je doet er zo’n 7 minuten heen en 7 minuten terug over. Dat met grote pijn, elk hobbeltje is heel pijnlijk. Of te wel, de dag van de geboorte slechts een paar minuten Samuel gezien omdat je alleen maar terug naar je bed wilt om plat te liggen.

De volgende dag was het ook echt geen pretje om je kind te bezoeken. De derde dag wordt het pas een beetje leuk om je kind te bezoeken omdat je dan weer een beetje kan lopen. Maar misschien ben ik wat pijnlijk aangelegd dat ik de eerste twee dagen niet wilde/kon lopen, want je schijnt meteen je bed uit te moeten om te gaan lopen zegt de arts. Op het Frühchen-station lopen ook weer heeeeel veel verschillende zusters rond. Na een week ben je het wel zat dat ze je telkens weer voorgeprogrameerd je herzlichen glückwunsch wensen, omdat er weer een lading zusters aantreedt die je nog niet gezien hebt. Bezoek mag alleen door een raampje je kind bewonderen, want alleen de ouders mogen op het Frühchenstation komen en het kind mag er niet vanaf. Na 6 dagen mocht ik zelf naar huis (mocht ook blijven, maar was het spuugzat in het ziekenhuis). Eventueel is er nog de mogelijkheid om de Moederkamer op de fruhchenafdeling te betrekken, maar die was al bezet door een andere moeder. Ik ben dus ‘s ochtends daar heengereden en ben daar tot een uur of 6 gebleven. Toen Samuel 11 dagen oud was mocht hij mee naar huis.

RIMG0004-kreißsahl-1

Aangifte geboorte

Eind februari erkenning bij het gemeentehuis van Lathen geregeld. Daar heb je als kerel nog niet veel aan als je ruzie met moeders krijgt, want dan moet je namelijk ook nog het zorgrecht regelen. Dat moeten we nu dus nog doen.

Aangifte gemeentehuis Papenburg : Hiervoor moest mijn vriend wat heen en weer lopen met papieren, maar dat lag er meer aan dat we niet getrouwd zijn en Samuel zijn naam kreeg. Op maandag is hij onder mijn achternaam ingeschreven, dinsdag had hij na inleveren van de juiste handtekeningen de achternaam van mijn partner. Roepnamen doen ze niet aan. Wij dachten dat we Samuel bij de krankenkasse van mijn vriend (AOK) aangemeld hadden. Dat leek erg gemakkelijk te gaan. Dus weer eens verkeerd gedacht…….

Mijn vriend had AOK gevraagd waar onze pasgeboren zoon verzekerd zou moeten worden (bij hem of bij mij erbij). Nee, tuurlijk was het een verstandig om dat bij de AOK te doen. Dus met zijn drietjes naar Meppen om alles meteen goed te regelen. Duidelijk erbij vermeld (en twee keer herhaald) dat HIJ in NL werkt en ik in Duitsland (en meer verdien) en dat we niet getrouwd zijn. Geen probleem. Alle formulieren ingevuld, pasje komt binnen 2 weken. Gisteren waren bijna 3 weken voorbij. Maar eens gebeld waar het pasje bleef. Blijkt Samuel niet geaccepteerd te worden wegens een wettelijke regeling …… Erg aardig dat ze dat eventjes melden. Ondertussen hadden we de AOK al bij de kinderarts opgegeven en receptjes ingeleverd bij de apotheek. Nu hoop ik dat het ze ook werkelijk gaat lukken deze kosten met de BKK onderling te gaan verrekenen ……

Terug naar “Kind krijgen”


Ook een kind in Duitsland gekregen?

Vertel aanstaande ouders wat ze kunnen verwachten.

Uw naam (verplicht)

Uw emailadres (wordt niet gepubliceerd )

Uw toevoeging aan dit onderwerp (NB: vragen graag via het forum)