Praktijkervaringen Duitse school, deel 2

Sommige emigranten vertonen geen spoor van twijfel: de kinderen gaan naar de Duitse school, of juist naar de Nederlandse school. Een groot aantal twijfelt daartussen. Een ander belangrijk beslispunt is de keuze binnen het Duitse schoolstelsel voor een middelbare school. Om de (aanstaande) emigrant een zo groot mogelijk referentiekader te geven verzoeken wij mensen die de erover mee kunnen praten hun ervaringen in te sturen.


Slechte ervaring met onderwijs tussen Heidelberg en Karlsruhe

Door: Y.P. (bij redactie bekend)

School in Hoogstede DuitslandSinds ruim een jaar wonen wij met veel plezier in Duitsland; huizen zijn mooi en ruim, er is veel ruimte, de mensen zijn vriendelijk, erg beleefd en correct (waardoor het persoonlijk contact soms stroef verloopt). Wat ons echter tegengevallen is, in ons dorpje tussen Heidelberg en Karlsruhe, is de school. Onze zoon, van toen 10, was op de Realschule (havo) niet welkom omdat hij niet genoeg Duits kon (na wat bijles in Nederland, spraken de kinderen ca. 100 duitse woorden). De lerares was erg boos, zei dat ze daarvoor geen tijd had (klassen met meer dan 30 kinderen).Toen ik haar vroeg wat ze normaal met buitenlandse kinderen deden, zei ze: “alle buitenlandse kinderen spreken Duits”. Onze zoon ging dus naar de Hauptschule;

(leest u vooral het artikel in de Sueddeutsche)

Hij paste zich snel aan. Maar verveelde zich omdat de lesstof te makkelijk was. En een overgang naar de Realschule, daar wilde geen leraar/es over praten want hij kon niet een Duits opstel foutloos schrijven (daar draait dus alles om). Hij had in Nederland al 2 jaar computerles gehad, maar op deze school werd de computer openlijk door de leerkrachten (80% is ouder dan 55) afgeschilderd als schadelijk. Er was wel een Computerraum maar daar werd nooit iets gedaan.

Onze dochter, toen 9, kwam in de 3e klas van de Grundschule. Ze is erg allergisch tegen de huisstofmijt. Gelukkig is de medische zorg in Duitsland absolute Top!! En kreeg ze van alle kanten hulp. Ze is op kosten van het ziekenfonds 1 maand in een kuuroord in de Alpen geweest. De lerares vond echter dat ze maar naar een Sonderschule moest, wat in Nederland het speciaal onderwijs is, in Duitsland een school voor gehandicapte kinderen. In een gesprek met de lerares in de 4e klas, bleek dat zij van plan was onze dochter naar de Hauptschule te sturen. En dat alleen omdat ze niet foutloos een Duits opstel en dictee kon schrijven. Alle andere vakken en capaciteiten zijn niet belangrijk. Het onderwijs is een eenrichting-verkeer. De leerkracht voor de klas dicteert , de leerlingen doen wat hij/zij zegt. Onze kinderen waren de enigen die een leerkracht tegen durfden te spreken of op een fout wijzen. (en fouten werden er dikwijls gemaakt in het nakijken).

Als ouder was ik niet welkom op de school. Als ik voorstelde om een open dag te houden op de Hauptschule, omdat die zo slecht bekend staat,(bij mijn zoon zaten moeilijk opvoedbare kinderen, kinderen met leerproblemen, kinderen met ADHD, kinderen die mishandeld werden, kinderen die dealden, kinderen die nooit naar school kwamen en door de politie gebracht werden enz enz) zei de lerares meteen dat dat “Verboten” was. In de Elternbeiratsitzung, waarin ik de klas van mijn zoon vertegenwoordigde, werd er wel een uur vergaderd over hoe je nou eigenlijk over iets hoort te stemmen. Maar geen opbouwende kritiek geleverd. Er werd helemaal geen kritiek geleverd. Het werd me hoogst kwalijk genomen dat ik de rector in zijn lange monoloog onderbrak om enkele kritische kanttekeningen te plaatsen.

Ik mocht de school geen e-mail sturen, omdat de e-mail van de rector was en niemand daar aan mocht komen (en niemand wist hoe het werkt). De school was oud, het meubilair oud en versleten. De stoelen van de leerkrachten model jaren 60 zonder wieltjes. De adjunct-directrice zei openlijk voor de Elternbeirat dat er bij het huiswerkhulpuurtje in de middag alleen buitenlandse kinderen kwamen en dat alle (en daar horen wij ook bij) buitenlandse ouders hun kinderen niet helpen bij het huiswerk. (Ik ken veel buitenlandse ouders van Turkije tot Roemenie, en dat is beslist niet waar, integendeel). Uitzondering was onze jongste die in de 2e klas van de Grundschule zat bij een al wat oudere maar zeer rebelse “flower power” lerares. Deze lerares had maling aan het onderwijssysteem en gaf op haar eigen wijze les met veel eigen inbreng en spel. Ze weigerde cijfers te geven. (Wat de Duitse ouders haar zeer kwalijk namen). Op de school hoorde je alleen maar de woorden “Leistung” en “Noten”.

In de plaatselijke krant zie je veel aanbod voor Anti-Stress cursussen voor kinderen vanaf 6 jaar. In de opinie bladen (Focus) lees je over een universiteit voor kinderen, met een plaatje van kinderen met de duim in de mond in de collegebanken. Maar gelukkig, toen ik het al op wou geven en er serieus over dacht om terug te gaan naar Nederland las ik via de site van de Ambassade in Berlijn, dat er een Nederlandse school in Karlsruhe was. De ontvangst op de school was hartverwarmend. De omgang met elkaar (gewoon jij en jou en voornaam, grapjes, dropjes) was een grote opluchting. De kinderen gaan met veel plezier naar de school. Ik moet ze wel zelf brengen en halen maar dat heb ik er graag voor over. En…overal in de school zijn computers. Leren is weer een uitdaging voor de kinderen. Ik hoor weer verhalen over werkstukken, projecten en spreekbeurten. De kinderen krijgen les in het Nederlands en hebben als tweede taal Duits gekozen. Op de middelbare school krijgen ze dan steeds meer vakken in de tweede taal.
Ik kan iedereen die hier in de buurt woont de school van harte aanbevelen. Ik hoop dat onze negatieve ervaring met een Duitse school een uitzondering is.

Gruß,
Y.P.


Ervaring met onderwijs omgeving Heidelberg

Door: J.W.

Wij zijn 6 jaar terug naar Duitsland verhuisd met 3 kleine kinderen en we maken het goed. Wij wonen vlakbij Speyer (niet zover van Heidelberg vandaan). Onze ervaringen zijn in het algemeen positief. Wij vinden de Duitsers correct, beleefd, gedisciplineerd, wel wat geslotener van aard. Ik las op de website een negatieve ervaring. Sommige opmerkingen kan ik wel plaatsen, met name op het gebied van commentaar en kritiek geven. Daar kan men niet zo goed mee omgaan. Aan de andere kant staan Nederlanders om deze eigenschap bekend in het buitenland.

Al mijn kinderen hebben hier de Kindergarten doorlopen. De Kindergarten vind ik meer lijken op de kleuterschool die ik vroeger in Nederland heb doorlopen, het karakter is minder schools dan nu in Nederland, mijn kinderen hebben er erg genoten. Zo gingen ze ieder jaar een aantal dagen naar het bos, kregen daar warm eten (Walderholung) en bij hun afscheid mochten ze overnachten in een grote tent. De etensvoorziening vind ik over het algemeen veel beter, veel bijeenkomsten op school gaan gepaard met lekker eten. De huizen met ruimte, de natuur, de gezondsheidszorg etc., het bevalt allemaal erg goed.

Onze jongste van 6 jaar gaat nu naar de basisschool van kwart voor 8 tot 12.00 uur en 2 keer tot 13.00 uur. Zij krijgt ook Engels en dat wordt van de eerste tot de vierde klas aangeboden, kwalitatief van goed nivo. Na school moet zij thuis nog huiswerk maken. Mijn andere dochter zit in de vierde klas. Vanaf de derde klas heb je hier van kwart voor 8 tot 13.00 uur les. Op vrijwillige basis mogen zij allebei meedoen aan naschoolse activiteiten van 15.00 tot 16.00 uur. De oudste doet bv mee aan een theaterstuk en de jongste gaat aan de slag met wol. Op je 10e moet je voor het vervolgonderwijs kiezen. Mijn oudste zoon is toen naar het Gymnasium gegaan in Speyer en hij maakt het goed. Zo heeft 5 uur engels in de week en als hij 12 is mag hij voor een tweede taal erbij kiezen (frans of latijn). Hij heeft van kwart voor 8 tot 13.00 les en dan nog huiswerk.

Kinderen die niet goed kunnen meekomen op school hebben pech, dat merkte ik snel aan mijn eigen kinderen toen ze vertelde wie er in hun klas een “blöde Kuh” was. Kinderen die hier slim zijn, komen veel beter aan hun trekken dan in Nederland, het gaat er veelal om wie de beste cijfers heeft. Ik denk dat mijn zoon in Nederland zich vreselijk zou vervelen op school, omdat hij dan nog 2 jaar op de lagere school zou moeten zitten, geen wiskunde had en niet zoveel engels als hij nu heeft. Als mijn kind gehandicapt was of slecht mee zou kunnen op school, dan zou ik liever in Nederland blijven. Ik las op de website ook over de europese school in Karlsruhe. Het nadeel van deze school is, dat ze een hoge ouderlijke bijdrage vragen, waarmee ik eigenlijk wil zeggen… staatsscholen moet je met staatscholen vergelijken en niet met particuliere/internationele scholen. Als staatscholen veel geld zouden krijgen, kunnen ze ook kleinere klassen maken, duurder materiaal kopen etc.
tot zover mijn ervaringen,

groetjes van JW.

Praktijkervaringen deel 1
Praktijkervaringen deel 2

Praktijkervaringen deel 3
Praktijkervaringen deel 4
Praktijkervaringen deel 5

Praktijkervaringen Gymnasium kleve

Heeft uw kind zich snel aangepast?

Uw naam (verplicht)

Uw emailadres (wordt niet gepubliceerd )

Uw toevoeging aan dit onderwerp (NB: vragen graag via het forum)